W poprzednich latach dużo uwagi
poświęcono dyrektywie ds. bezpieczeństwa zabawek. Większość nowych wymagań
weszła w życie 20 lipca 2011 r., a nowe wymagania chemiczne wejdą w ciągu dwóch
lat. Jednakże jest kilka istotnych aktów legislacyjnych, które mają
zastosowanie w przypadku zabawek, nawet jeśli nie są opracowane specjalnie pod
ich kątem.
Eksperci używają wielu skrótów (RoHS, REACH, CLP, EMC, R&TTE etc.),
które mogą być trudne do zrozumienia dla osób niezaznajomionych z tematem.
Normy wspierające wymogi nowej dyrektywy
Istnieje kilka norm bezpieczeństwa (np.
norma EN-71), które interpretują wymogi bezpieczeństwa nowej dyrektywy w
zakresie np. mechanicznych i fizycznych własności, palności i elektrycznych
własności zabawek. W przypadku właściwości chemicznych istniejące standardy
bezpieczeństwa są rewidowane i będą odzwierciedlać nowe wymogi chemiczne w dyrektywie,
która zostanie wprowadzona 20 lipca 2013 r. W wielu przypadkach wystarczy, aby
producenci stosowali te normy bezpieczeństwa razem z oceną bezpieczeństwa, aby
określić, czy ich zabawki spełniają wymogi dyrektywy. Ale są także inne
regulacje, które mają zastosowanie do zabawek (niektóre z nich są powołane w dyrektywie
dot. bezpieczeństwa zabawek) i muszą być uwzględnione, aby spełnić wymogi w
zakresie bezpieczeństwa, zdrowia i ochrony środowiska w przypadku zabawek.
Istnieje kilka przykładów substancji chemicznych w zabawkach i zabawkach
elektrycznych.
Zasady dotyczące właściwości
chemicznych
Najbardziej kompleksowe wymogi nowej
dyrektywy dot. bezpieczeństwa zabawek (2009/48/WE) to te odnoszące się do
właściwości chemicznych. Dyrektywa stwierdza np. (w sposób uproszczony):
– zabawki muszą zapewniać zgodność z
innymi istotnymi przepisami UE;
– substancje klasyfikowane jako
karcynogenne, mutagenne lub toksyczne dla rozmnażania (CMR) nie będą stosowane
w przypadku zabawek, z wyjątkiem ograniczonych okoliczności;
– zabawki kosmetyczne muszą zachowywać
zgodność z dyrektywą dot. produktów kosmetycznych;
– przyjrzymy się bliżej podkreślonym
frazom: inne przepisy UE;
Przykłady innych istotnych przepisów
to
REACH (Registration, Evaluation,
Authorisation and Restriction of Chemicals) – rejestracja, ocena, dopuszczanie
i ograniczanie substancji chemicznych.
REACH, rozporządzenie (1907/2006),
zawiera aneks (XVII), gdzie podane są ograniczenia/limity dla pewnych
substancji. Tutaj można znaleźć wartości graniczne i regulacje dotyczące
benzenu, niklu, ftalanów, azydków, kadmu etc. Ograniczenia dotyczą też zabawek,
ale niektóre wartości graniczne mają zastosowanie tylko w określonych
okolicznościach. W przypadku niklu i azdków wartości graniczne mają
zastosowanie tylko w przypadku zabawek, dla których występuje wydłużony kontakt
ze skórą. W przypadku niektórych ftalanów wartości graniczne mają zastosowanie
tylko wtedy, gdy zabawka może być umieszczona w buzi.
RoHS (Restriction of the
use of Hazardous Substances in Electrical and Electronic Equipment) – ograniczenia
dotyczące stosowania substancji niebezpiecznych w urządzeniach elektrycznych i
elektronicznych. RoHS, dyrektywa (2002/95/WE), określa wartości graniczne i
regulacje w przypadku metali ciężkich oraz substancji ograniczających działanie
ognia w produktach elektrycznych i elektronicznych (ołów, rtęć,
sześciowartościowy chrom, kadm, polibromowane bifenyle i etery polibromowanego
difenylu – PBDEs). Limity mają zastosowanie do wszystkich części zabawek
elektrycznych i elektronicznych (np. nie tylko części elektronicznych). Wymogi te
wynikają głównie z aspektów środowiskowych.
CMRs – istnieje kilka
wyjątków w zakresie zakazu substancji CMR. Po pierwsze, nie są zakazane, jeśli
nie są dostępne w toku przewidywanego użytkowania. Po drugie, mogą być obecne w
stężeniach poniżej limitów określonych w tzw. rozporządzeniu CLP 1272/2008 (klasyfikacja,
etykiety i pakowanie substancji i mieszanek). W CLP, aneks VI, tabela 3.1,
podane są klasy ryzyka dla szerokiego zakresu substancji i mieszanek. Można
zapoznać się z tą tabelą, aby stwierdzić, jaka substancja traktowana jest jako
CMR i do jakiej kategorii należy: 1A, 1B lub 2. Określone są maksymalne
dopuszczalne stężenia dla zabawek dla każdej klasy i kategorii CMR.
Wyjątki są robione dla
materiału zabawek, który spełnia wymogi dyrektywy FCM 2002/72/WE (materiały
wchodzące w kontakt z żywnością).
Zabawki kosmetyczne muszą
spełniać wymogi dotyczące dyrektywy dot. kosmetyków 76/768/EEC, która zawiera
określone wymogi dotyczące etykietowania oraz oceny bezpieczeństwa ludzkiego
zdrowia.
Zasady dotyczące
właściwości elektrycznych
Zabawki elektryczne często
objęte są nie tylko dyrektywą dot. bezpieczeństwa zabawek i dyrektywą RoHS, ale
też dyrektywą EMC 2004/108/WE (kompatybilność elektromagnetyczna), która
określa wymogi dla interferencji elektromagnetycznej. Transformatory do zabawek
objęte są także dyrektywą LCD 2006/95/WE (projekty wyposażenia elektrycznego do
wykorzystania w wartościach granicznych napięciach lub dyrektywa
niskonapięciowa), która określa wymagania bezpieczeństwa elektrycznego, tj. dla
wyposażenia podłączonego do sieci. Dyrektywa R&TTE 1999/5/EC (wyposażenie
radiowe i telekomunikacyjne) zawiera wymogi mające zastosowanie do np. zabawek
sterowanych radiowo. Baterie w zabawkach muszą spełniać wymagania dyrektywy
dot. baterii 2006/66/WE, która obejmuje limity dla określonych substancji i
zasady etykietowania baterii.
Uwaga: powyższy tekst zawiera
jedynie przykłady legislacji dot. zabawek i nie jest wyczerpujący.
